วันอาทิตย์ที่ 28 สิงหาคม พ.ศ. 2554

แม่พุงโต ฟังการบรรยาย 5 สัมผัส สร้างลูกฉลาดตั้งแต่ในครรภ์


สวัสดีไดอารี



เช้าวันนี้ แม่มีนัดไปฟังการบรรยาย ที่โรงพยาบาลเอกชัย
ตั้งแต่ 09.00-12.00 น. งานนี้ สองพ่อลูกไม่ได้ไปด้วย ไปส่งแล้วก็กลับมาบ้าน


แม่รีบตื่นแต่เช้า ตั้งใจทำ "ราเมนผัด" ให้พ่อลูกและแม่ เป็นมื้อเช้า
ก่อนที่แม่จะต้องไปฟังการบรรยาย ทีแรกคิดว่า จะขับรถไปเอง
แต่พ่อแบงค์ บอกว่า จะขับรถไปส่งให้ที่โรงพยาบาล
และจะดูแลสาวน้อยให้แม่ด้วยครึ่งวัน
ขอบคุณ ... พ่อแบงค์มาก ๆ น๊า ที่ช่วยเหลือแม่ ^______^



ลูกสาวคนสวย...ไปส่งแม่ด้วย ระหว่างทางนั่งกอดแม่ตลอด
พอเข้าไปถึงในงาน...ลูกสาวก็แอบงอแงนิด ๆ แบบไม่อยากจากแม่
โชคดีที่พี่ ๆ ทีมงาน S-26 เอาตุ๊กตา พี่ลีออน มาให้ 1 ตัว
ก็เลยยิ้มหน้าบาน กลับบ้านแบบสบายอารมณ์ ^_____^

รูปจากอินเตอร์เน็ต

งานเริ่มประมาณ 9 โมงเช้า แอบเลทนิดหน่อย กว่าจะครบองค์ประชุม 
ช่วงแรก น.พ. ชาตรี แสงหิรัญ คุณหมอของโรงพยาบาลเอกชัย 
บรรยายถึงเรื่อง ภาวะการมีบุตรยาก และวิธีการรักษา
แม่นั่งฟัง ก็คิดไปว่า นี่ถ้าเรามีลูกยากแล้วไม่มีเงิน คงไม่ต้องมีลูก
เพราะค่ารักษา ค่าดำเนินการ แพงมาก ๆๆๆ
และนึกไปถึง คู่ของวิลลี่และเยลหลี ที่พยายามถึง 23 ครั้ง
หมดเงินไปประมาณ 10 ล้าน กว่าจะได้ลูกชายสมใจ
กลับมามองตัวเอง....ช่างโชคดีจริง ๆ ที่มีลูกง่าย อยากได้ ก็มาสมใจ
ถือว่าเป็นบุญของแม่แล้ว ^______^



จบการบรรยายช่วงแรก ก็ออกมาเบรค มีขนมเป็น แซนวิช แยมโรล
น้ำผลไม้กล่อง และ นมสำหรับแม่ตั้งครรภ์ 
แม่หม่ำแซนวิชกับน้ำผลไม้ ส่วนแยมโรล แม่เก็บใส่กระเป๋าทันที
ไม่กล้ากิน เพราะเป็นขนมที่ลูกแม่ชอบกินมาก ๆ
เก็บไว้ให้ลูกหม่ำดีกว่า ^______^

รูปภาพจากอินเตอร์เน็ต

ช่วงที่ 2 เป็นการบรรยายโดย น.พ. มานิตย์ แสนมณีชัย
ท่านเป็นสูตินรีแพทย์ ประจำที่โรงพยาบาลหัวเฉียว
และท่านจบแพทย์จาก มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ (อันนี้...ทำแม่ปลื้ม ^^)
และท่านยังเป็นอาจารย์หมอ สอนนักศึกษาแพทย์มอชออีกด้วย

หัวข้อการบรรยาย เป็นเรื่อง 5 สัมผัส สร้างลูกฉลาดตั้งแต่ในครรภ์
ซึ่ง 5 สัมผัส นั้นได้แก่ ตา หู จมูก ลิ้น และกายสัมผัส
หากต้องการให้ลูกฉลาด แม่กับพ่อ ต้องพูดคุยกับลูกตั้งแต่ลูกอยู่ในท้อง
เพราะความสามารถของทารกมีมากกว่าที่เราคิด
อีกทั้ง เมื่อพ่อ ถ่ายทอดความรักมาสู่แม่ท้อง
แม่ท้องกับลูกน้อยก็มีความสุขไปด้วย
เป็นสิ่งที่ส่งผลต่อความฉลาดและอารมณ์ของลูกเช่นกัน

แม่ฟังการบรรยายครั้งนี้แล้วรู้สึกชอบใจแนวทางการเลี้ยงลูกของคุณหมอ
เสียดายแม่จำไม่หมด จดไม่ทัน แต่จาก 9 ข้อที่คุณหมอบอก
มีเรื่องของ การให้เวลากับลูก การบอกรัก กอด หอมลูกทุกวัน
และการพูดจากับลูกอย่างมีเหตุผล ไม่ใช่แบบใช้อำนาจของความเป็นพ่อแม่
แม่ว่า...เป็นสิ่งที่แม่ทำอยู่ทุกวันนี้แล้ว

อีกทั้ง คุณหมอ ยังเป็นส่วนหนึ่งของ 
โครงการจิตประภัสสร ตั้งแต่นอนอยู่ในครรภ์
ที่แม่ชี ศันสนีย์ เป็นผู้ก่อตั้งโครงการนี้ขึ้นมา

ที่แม่ขำสุด ๆ ระหว่างที่ฟังการบรรยาย น้องอบอุ่น ซุกซน
ดิ้นไปมาตลอดเลย บางครั้งก็โก่งตัว จนท้องแม่เบี้ยวไปข้างหนึ่ง
สงสัย ตื่นเต้นที่ได้มาเจอคนเยอะ ๆ มั๊งเนี่ย ^____^

จบการบรรยาย...สองพ่อลูกก็มานั่งรอแม่อยู่ด้านนอกห้องประชุมแล้ว
ลูกวิ่งมากอดแม่ ปากก็บอกว่า หนูคิดถึงแม่ ส่วนแม่ก็...ชื่นใจ ^____^


มื้อเที่ยง...พ่อพาเราสามคนไปหม่ำ Chester Grill
อร่อยมากมาย เพราะไม่ได้กินนานแล้ว
ลูกชอบน้ำเกรวี่ที่ราดมากับข้าวมาก ๆ 
พ่อใจดี ตักของพ่อ ราดในจานลูกให้เพิ่ม
ลูกหม่ำได้เยอะเลย ทีเหลือ แม่จัดการทุกอย่างเรียบ อิอิ



สาวน้อย...มิได้ใบ้หวย แต่อย่างใดนะคะ
แค่ชอบเลข 19 เพราะเป็นเลขวันเกิดของหนูเท่านั้น

กลับถึงบ้าน เราสามคนก็นอนหลับกันยาวจนถึงเย็นเลย
ก่อนที่จะออกไปหามื้อเย็นหม่ำ และรอดู ทงอี 
เป็นวันครอบครัว ที่มีความสุขอีกหนึ่งวันจริง ๆ นะลูก ^_____^

รูปภาพจากอินเตอร์เน็ต


อันนี้...เป็น Mother Class ที่โรงพยาบาลเอกชัย
แม่ได้ยินเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลบอกว่า จะจัดกิจกรรมอีกครั้ง
ในวันที่ 24 ก.ย. นี้ เกี่ยวกับ การตั้งครรภ์
แม่อยากไปจัง แต่ไม่รู้ว่าถึงวันนั้น จะแบกพุงโต ๆ ไหวหรือเปล่า



รักลูกทั้งสองของแม่สุดหัวใจ


แม่โอ๋


วันเสาร์ที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2554

อิ่มอุ่นติดใจเกมซะแล้ว ^^



สวัสดีไดอารี




เช้าวันเสาร์...ที่แม่กับพี่อิ่มอุ่นรอคอย
ลูกสาวแม่...รีบตื่นแต่เช้า เพื่อมาดูรายการ "ขบวนการฟันน้ำนม"
ลูกดูแล้ว ก็บ่นว่า เมื่อไหร่จะพาหนูไปเต้นซักที
หนูเป็นสมาชิกฟันน้ำนม หมายเลข 77 นะ 
เฮ้อ.........ถ้าแม่ไม่ท้อง แม่คงไม่พลาดที่จะพาลูกไปแน่ ๆ สงสารลูกจัง Y___Y


อากาศดี...แม่ชวนลูกสระผม เพราะไม่ได้สระมา 1 อาทิตย์
ก็อากาศแย่มาก ๆ ฝนตกบ้าง ไม่ตกบ้าง กลัวสระแล้วลูกไม่สบาย
จะไม่คุ้มกันกับการพาลูกไปหาหมอ สาวน้อยออกจากห้องน้ำ
แม่รีบหยิบกล้องมาเก็บรูปลูก .... ดูเป็นสาวเชียว อิอิ

อาบน้ำ สระผม เป่าผมแล้ว แม่ให้ลูกเล่นเกม ครึ่งชั่วโมง


วันนี้...ลูกเล่นเกม "อาบน้ำสัตว์เลี้ยง" แต่ลูกเรียกเกมนี้ว่า "ขัด ๆ ถู ๆ "
เรียกตรงตัวจริง ๆ เพราะลูกจะต้อง ขัดถูตัวหมาให้สะอาด
แม่ว่าเป็นเกมที่น่ารักดี ไม่มีพิษภัย แม่นั่งเล่นเป็นเพื่อนด้วย 
เพราะไม่อยากปล่อยให้ลูกเล่นคนเดียว อีกอย่าง ลูกยังจับ Mouse  ไม่เก่ง

STEP การเล่นคือ ถูสบู่ --> ล้างน้ำ --> เช็ดตัว --> เป่าขน


แปรงขน --> แปรงฟัน --> ตัดเล็บขาขวา --> ตัดเล็บขาซ้าย


สุดท้าย เป็นการแต่งตัวให้สัตว์เลี้ยง 
เลือกปลอกคอ โบว์ติดผม และผ้าพันคอ


สวยมั๊ยคะ...ลูกสาวแม่แต่งตัวให้เจ้า Coconut ซะหวานแหววเลย


ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นที่ระทึก เอ๊ย...ที่ระลึก 555

เล่นได้ไม่นาน...สาวน้อยขี้เบื่อของแม่ก็ขอเปลี่ยนเกม
มาเล่นแต่งตัวตุ๊กตาแทน ลูกสาวแม่ชอบเล่นแต่เกมแนว ผู้ญิ้ง....ผู้หญิง


ลูกเลือกเล่นเกมแต่งตัวนางฟ้า เลือกผม เลือกชุด เลือกเครื่องประดับ รองเท้า
และปีกนางฟ้าเองหมด สวยใช้ได้ทีเดียว ^_____^


พอเบื่อก็เปลี่ยนมาเล่นเกม shopping ลูกเข้าร้านโน้น ออกร้านนี้
เลือกชุดให้หุ่น ด้านซ้ายลูกบอกเป็นแม่ ส่วนด้านขวา เป็นลูก
555 สวยทั้งแม่และลูกเลยนะเนี่ย อิอิ



ครบกำหนดเวลา ครึ่งชั่วโมง ลูกก็ยอมเลิกเล่น เป็นเด็กดี รักษาสัญญา
แม่ชวนลูกออกไปทำธุรกรรมชำระหนี้บัตรเครดิตให้พ่อแบงค์
ที่ครบกำหนดวันนี้ วันสุดท้าย โชคดีที่เราใช้วิธีชำระผ่านตู้ ATM ได้
ไม่งั้น งานเข้าแม่พุงโต ต้องขับรถไปถึง Central เพื่อจ่ายเงินเป็นแน่


หลังจากทำธุรกรรมเรียบร้อย แม่ก็ชวนลูกไปหม่ำก๋วยเตี๋ยวที่ร้าน "เจ๊ง้อ"
แม่สั่งเส้นใหญ่เย็นตาโฟ ส่วนลูกเป็น เส้นใหญ่น้ำ
ก๋วยเตี๋ยวเค้าอร่อย และราคาถูกมาก วันนั้น เราจ่ายค่าก๋วยเตี๋ยว
ไม่รวมน้ำดื่มไป 35 บาท ไม่น่าเชื่อเลย ทั้งถูกและอร่อย




อิ่มอร่อยกันแล้ว...ก็ได้เวลากลับบ้าน
ลูกเองก็เริ่มง่วงนอนแล้ว...แม่ลูก หลับด้วยกันอย่างเมามัน
จนบ่าย 3 โมงกว่า ๆ ถึงได้ตื่น

เย็น ๆ รอพ่อแบงค์เลิกงาน และออกไปหามื้อเย็นหม่ำกันเหมือนทุกวัน
พรุ่งนี้วันอาทิตย์แล้ว...ต้องเป็นอีกวันที่ลูกสาวแม่มีความสุขมาก ๆ 
จบดื้อ ๆ ซะอย่างนั้นเลย อิอิ


รักลูกทั้งสองของแม่สุดหัวใจ



แม่โอ๋




วันศุกร์ที่ 26 สิงหาคม พ.ศ. 2554

มือ เท้า ปาก โรคร้ายที่น่ากลัว + ราเมน ของสี่เรา



สวัสดีไดอารี


วันนี้ ขอควบบันทึก 2 วัน ในหน้าเดียวเลยละกันน๊า



วันพฤหัสบดี ที่ 25 สิงหาคม 2554



เช้านี้...แม่ตื่นเช้าเพื่อทำอาหารให้ลูกทาน
เมนูที่ตั้งใจทำคือ "ผัดถั่วงอกเลือดหมู" ที่ทำเพราะลูกชอบ
ลูกสาวแม่กินผักได้หลายชนิด แบบน่าปลื้มใจ ^____^
แม่ปลอกแอ๊ปเปิ้ลให้ด้วย พร้อมกับแยมโรลชิ้นเล็ก ๆ

ลูกกินได้เยอะเลย ทั้งข้าวทั้งกับเกือบหมด 
ส่วนแอ๊ปเปิ้ล ลูกกินเกลี้ยง แม่กลัวลูกจะอิ่มเกิน 
เลยเอาแยมโรล ใส่ถุงให้ลูกไปหม่ำในรถ ระหว่างที่ไปโรงเรียน   



ส่งลูกที่หน้าห้องเรียนแล้ว แม่แวะคุยกับครูอ้อย
เรื่องที่พี่อิ่มอุ่นมาบอกแม่ว่า...วันที่จะไปดูปลา ให้แม่มาส่งลูกเร็ว ๆ
แม่เลยถามครูอ้อย สรุปได้เรื่องว่า...
สัปดาห์หน้า โรงเรียนจะจัดทัศนศึกษา พาเด็กนักเรียนชั้น อนุบาล 1 
ไปชมสัตว์น้ำที่ "ศูนย์แสดงพันธุ์สัตว์น้ำสมุทรสาคร" ที่เพิ่งสร้างเสร็จ 
และอยู่ไม่ไกลจากบ้านเราด้วย แม่เลยบอกครูอ้อยไปว่า...
เดี๋ยวแม่พุงโต จะตามไปถ่ายรูปด้วย อิอิ (ไม่ได้เจียมตัวเล๊ยยยยย)
  
กลับถึงบ้าน ทำงานบ้านไป เปิด facebook ไป ดูโน่นนี่นั่น
และก็ลองหาข้อมูลของ ศูนย์แสดงพันธุ์สัตว์น้ำสมุทรสาคร 
ทำให้รู้ว่า เพิ่งเปิดให้เข้าชมอย่างไม่เป็นทางการในวันแม่ที่ผ่านมา
และยังอยู่ระหว่างให้เข้าชมฟรี ส่วนสัตว์น้ำยังไม่เยอะมาก
ไม่เป็นไร...ไว้เปิดอย่างเป็นทางการแ้ล้ว เราค่อยไปกันใหม่ก็ได้
ใกล้บ้านเราแค่นี้...ไม่ต้องไปถึง Siam Ocean World หรือที่หว้ากอ หรือระยองแล้ว

รูปภาพจากอินเตอร์เน็ต


เวลาของแม่...ผ่านไปเร็ว ไม่นานก็ได้เวลาไปรับลูกกลับบ้าน
ลูกรู้หน้าที่ กลับมาต้องเปลี่ยนเสื้อผ้า 
เดี๋ยวนี้มีพัฒนาการของเด็ก 4 ขวบ นั่นคือสามารถถอดเสื้อได้เอง 
ซึ่งแต่ก่อนทำไม่ได้ แล้วพอลูกทำไม่ได้ ก็จะหงุดหงิด 555

ทุกวัน...ลูกจะเลือกชุดกระโปรงมาใส่
ลูกแม่รักสวย รักงาม มากขึ้นทุกวัน ที่สำคัญ
มีท่าในการโพสท์ถ่ายรูป แบบแอ๊บแบ๊ว ให้แม่ขำได้อีก ^_____^






เห็นรูปลูกน่ารัก ๆ แม่ก็เอามาลองทำการ์ดสวย ๆ 
ด้วยโปรแกรม Photoshop ซึ่งแม่ก็ยังไม่เก่งมากเลยกับการใช้งาน
ได้ออกมาเท่านี้...ก็รู้สึกดีใจแล้ว ^_____^




วันศุกร์ ที่ 26 สิงหาคม 2554



เช้านี้...แม่ตื่นมา 6 โมงเช้า สายแล้ว...
เราสองคนตื่นพร้อมกัน แม่ถามพี่อิ่มอุ่นว่าอยากหม่ำอะไร
ลูกตอบว่า...ไส้กรอก ไข่ดาว  เฮ้อ.... ดีนะที่ลูกอยากทานเมนูง่าย ๆ 


ระหว่างที่ดูรายการ "เรื่องเล่าเช้านี้" 
ลุงสรยุทธ์ พูดถึงเรื่องของการระบาดของโรค มือ เท้า ปาก
ที่เป็นสายพันธุ์ใหม่ ที่สามารถทำให้เด็ก ๆ เสียชีวิตได้
อีกทั้ง เด็กเล็กที่อายุต่ำกว่า 3 ปี ก็เป็นได้ด้วย

แม่แอบเครียด...เพราะแค่ขนาดสายพันธุ์เดิม แม่ยังไม่อยากให้ลูกเป็นเลย
้เพราะเป็นแล้ว เด็ก ๆ ทรมานมาก กินก็ลำบาก ไม่สบายเนื้อตัว
แล้วยิ่งสายพันธุ์ใหม่ น่ากลัวมากขึ้น มีเด็กเสียชีวิตแล้วด้วย Y____Y

หลังจากส่งลูกไปโรงเรียน 
แม่กลับบ้าน พร้อมกับ "ข้าวคลุกกะปิ" เป็นมื้อเช้า
ไม่รู้ทำไมอยากกิน และคิดว่า คงกินจนเบื่อ แล้วก็คงเลิกไปเอง 555
กลับถึงบ้าน...หลังจากหม่ำข้าวเช้า แม่ก็เข้า facebook และ google
เพื่อ search ข้อมูลเกี่ยวกับโรค มือ เท้า ปาก สายพันธุ์ใหม่
และก็ไปเจอเข้ากับ website ของ สสส. 
แม่รีบ Forward Link ให้เพื่อน ๆ ของแม่ใน Facebook
และส่งให้กับ Facebook ของโรงเรียนลูกด้วย
ให้คุณครูช่วยกันดูแลเด็ก ๆ เพราะโรคนี้มันติดกันง่ายมาก ๆ

บ่าย 2 แม่ออกจากบ้านไปรับลูก ตั้งใจไปเร็วหน่อย
เพราะมีเรื่องอยากคุยกับครูอ้อย เกี่ยวกับโรค มือ เท้า ปาก นี้
ครูอ้อย...น่ารัก บอกว่า พอรู้ข่าวก็พยายามสังเกตุเด็ก ๆ
คนที่ป่วย ไม่สบาย ก็จะแยกให้นอนห่างจากเด็กปกติ
และแยกอุปรณ์ต่าง ๆ ของเด็ก ที่คิดว่าจะสัมผัสกันทางน้ำลายอย่างละเอียด
แม่ได้ฟังอย่างนั้น...ก็โล่งใจ และสบายใจขึ้นมานิดนึง




เย็น ๆ แม่ทำ ราเมน สูตรของแม่เอง ให้เราสี่คนหม่ำกัน
ของลูกเป็นน้ำซุปถั่วเหลือง ส่วนของพ่อกับแม่เป็น รสต้มยำแซ่บ ๆ
ออกมาน่าทาน รสชาติพอใช้ได้ หม่ำกันจนเกลี้ยงชามเลย อร่อย ^_____^


ช่วงเวลา...รออาหารย่อย ลูกสาวแสนซน อยากจะกระโดด
แม่แอบเอากล้องมาถ่ายไว้ แต่ฝีมืออันอ่อนหัดของแม่
ทำให้ได้รูปลูกมาแบบไม่ชัด...ซักกะรูป  Y____Y





พ่อลูกหน้าเหมือน สุดที่รักของแม่ ^______^




ก่อนจบวันนี้ มีคลิปพี่อิ่มอุ่นเขียนชื่อตัวเอง ชื่อแม่ และชื่อพ่อ
เป็นภาษาอังกฤษ โดยที่ไม่ต้องมีจุด ให้ดูกันค่ะ
การเขียนหนังสือได้เองของลูก เป็นอีกสิ่งที่แม่ปลื้มใจมาก ๆ
และอยากบอกลูกรักว่า...ลูกเก่งมาก ๆ เลยจ้า อิ่มอุ่นจ๋า ^_____^



รักลูกทั้งสองของแม่สุดหัวใจ






แม่โอ๋


วันพุธที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2554

พี่ชายตัวใหญ่ กับ น้องสาวไซส์เล็ก



สวัสดีไดอารี




เช้านี้...แม่ไม่ได้ตื่นมาเตรียมมือเช้าอะไรไว้ให้ลูก
เพราะลูกจะหม่ำ "ข้าวหมูแดง" ที่แม่ซื้อไว้ให้เมื่อวานเย็นแทน
ซึ่งเอาเข้าไมโครเวฟ ก็เป็นอันเสร็จ

ไปถึงโรงเรียน...วันนี้ มีการ์ตูน เบ๊น โบ๊ท มาแสดงให้เด็ก ๆ ดู
ที่หอประชุมโรงเรียน โชคดีที่พอลงจากรถ ก็เจอครูเยาว์
กำลังพาเด็ก ๆ เข้าหอประชุม พี่อิ่มอุ่นก็เลยไปกับครูเยาว์เลย
ส่วนแม่ เอากระเป๋านักเรียนไปเก็บให้ที่ห้องเรียน

หลังจากส่งลูกแล้ว...แม่แวะไปหาป้าอ้อ
ตั้งใจจะชวนป้าอ้อไปรับ มือถือพ่อแบงค์ ที่ส่งซ่อมอยู่ที่ Central พระราม 2
เพราะว่าช่างซ่อมเสร็จแล้ว และโชคดีที่ช่างแค่อัพ Firm Ware
เครื่องก็ใช้งานได้ ไม่ต้องเปลี่ยน Main Board เย้ๆๆๆๆ

ออกจากบ้านป้าอ้อ ประมาณ 11 โมงเช้า
แวะไปทำธุระแถวบางบอนกับป้าอ้อก่อน แล้วเราก็บึ่งไป Central กัน

เราแวะไปรับมือถือกันก่อน ตรวจเช็ค จ่ายตังค์ เรียบร้อย
ก็ไปหาอะไรหม่ำกัน และก็ใจรงกันเดินเข้าร้าน ZEN หน้าตาเฉย อิอิ
แม่ไม่ได้ถ่ายรูปอาหารมา เพราะกลัวพ่อแบงค์โกรธ อิอิ

อิ่มแล้ว...ก็เดินย่อยนิดหน่อย จริง ๆ ป้าอ้ออยากเดินซื้อของอีกหลายอย่าง
แต่เหลือบตาไปดูนาฬิกา บอกเวลา บ่าย 2 กว่าแล้ว
เราสองคนก็ต้องรีบกลับ เพราะมีสาวน้อยรอคอยอยู่ที่โรงเรียน

ไปถึงโรงเรียน แม่รู้ทันทีว่าลูกต้องบ่นๆๆๆ
และลูกก็บ่นกับครูอ้อยก่อนที่แม่จะไปรับว่า ... สงสัยแม่มีธุระเลยมาช้า 555
ครูอ้อย รายงานแม่เรียบร้อย และถึงเวลาที่แม่จะอธิบายให้ลูกฟังบ้าง
ลูกก็โอเค รับฟัง และเดินไปขึ้นรถป้าอ้ออย่างดีงาม

เรื่องขำ ๆ ของพี่อิ่มอุ่น ระหว่างที่อยู่บ้านป้าอ้อ
ลูกทำเป็นไม่พูด ไม่คุย กับแม่และป้าอ้อ ถามอะไรก็ไม่ยอมตอบ
ทำเป็นหยิบหนังสือมาอ่าน ป้าอ้อ แก้เผ็ดหลานสาวด้วยการ
ทำเป็นคุยเรื่อง โน่น นี่ นั่น กับแม่ แอบกระซิบกันบ้าง
แล้วก็พูดขึ้นว่า "พรุ่งนี้...เราไปเที่ยวเซ็นทรัลกันนะ"
เท่านั้นแหละ.. พี่อิ่มอุ่น รีบหันหน้ามามองแม่กับป้าอ้อ แล้ว็ทำหน้ายิ้ม ๆ
ดู๊..ดู...ลูกตัวแค่นี้ แอบทำเป็นหลอกฟังแม่กับป้าคุยกันด้วย 555


พี่กั๊ป กลับจากโรงเรียนพอดี แม่เลยขอให้พี่กั๊ป ถ่ายรูปคู่กับ น้องสาว
พี่ชายตัวใหญ่ กับ น้องสาวไซส์เล็ก น่ารักทั้งคู่เลย ^______^


กลับถึงบ้าน...ลูกเปลี่ยนเสื้อผ้า อ่านหนังสือนิทานกับแม่ เล่นเกมระบายสี
จนพ่อกลับมา เราก็ออกไปซื้อ ข้าวต้มกุ๊ย ผัดผักบุ้งไฟแดง ยำกุ้งแห้ปลากรอบ
และกุนเชียงทอดกัน เพราะแม่อยากกินมาก พี่อิ่มอุ่นก็ชอบผัดผักบุ้ง
เย็นนั้น...อิ่ม อร่อย อ้วน กันถ้วนหน้าเลยลูกจ๋า



รักลูกทั้งสองของแม่สุดหัวใจ


แม่โอ๋


วันอังคารที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2554

ชุดสวยจากป้าเหมียว + เริ่มต้นอ่านคู่มือเลี้ยงเบบี๋ (อีกรอบ) ^^


สวัสดีไดอารี



เช้านี้...แม่ตื่นตั้งแต่ตี 5 เพื่อทำโจ๊กหมูใส่ไข่ให้ลูกหม่ำ
พอดี ลูกเห็นในโฆษณา เลยอยากหม่ำ โจ๊กคนอร์ แม่ก็จัดให้ เพราะทำไม่ยาก
แม่เติมหมูสับ ผัก และไข่ ให้ลูกได้รับสารอาหารครบถ้วนด้วย ^_____^

ช่วงนี้...แม่รู้สึกอยากทำมื้อเช้าให้ลูก เพราะห่างหายการเข้าครัวไปนาน
บางที ลูกหม่ำขนมปังทาเนยกับนม 1 กล่องเท่านั้น แล้วไปโรงเรียนเลย
แม่กลัวว่าลูกจะหิว เพราะกว่าจะหม่ำมื้อเที่ยงก็ 11 โมงกว่า
และที่สำคัญ ... วันที่ไปงานวันวิทยาศาสตร์กับลูก แม่เห็นลูกหม่ำข้าวเที่ยงน้อย
แม่เลยอยากให้ลูกได้หม่ำมื้อเช้า ซึ่งเป็นมื้อที่สำคัญที่สุด
อย่างน้อย ร่างกายและสมองของลูกจะได้รับสารอาหารที่ครบถ้วนพร้อมเรียนรู้



อิ่มโจ๊ก...ก็หม่ำผลไม้ทีี่แม่ตั้งใจทำให้ มี ส้ม สตอเบอรี่ และองุ่น
ลูกจิ้มส้มกินจนหมด ส่วนสตอเบอรี่หม่ำไป 3 ชิ้น องุ่น ไม่ยอมหม่ำเลย
ที่เหลือ...แม่จัดการลงท้องแม่ เรียบ ^______^

ส่งลูกไปโรงเรียนแล้ว...ระหว่างทางกลับบ้าน แม่แวะซื้อ "ข้าวคลุกกะปิ"
พักนี้...อยากกินแต่สิ่งนี้ ไม่รู้ทำไม 555



หลังจากหม่ำเสร็จ ทีแรกแม่ตั้งใจจะนั่งดูละคร เมียแต่ง ย้อนหลัง
แต่คงเพราะตื่นนอนเช้า ๆ ติดกัน 2 วัน เลยเกิดอาการง่วงนอน
แม่ลุกไปนอนที่โซฟา และหลับยาวเลยตั้งแต่ 10 โมงครึ่ง ถึง บ่ายโมง
นี่ถ้าไม่ได้พ่อแบงค์โทรมาหาแม่ตอนบ่ายโมงละก็...สงสัยแม่หลับถึงบ่าย 2 แน่ๆ
แต่ก็ดีนะที่ได้พักผ่อน เพราะทำให้ตื่นมา สดชื่น ^_____^

แม่กลับมานั่งปั่นบันทึกรักของบ้านเรา ได้หนึ่งหน้า 
ก็ถึงเวลา สตาร์ทรถ ออกไปรับลูกที่โรงเรียน
แม่ไปถึงบ่าย 2 ครึ่ง ลูกยังอยู่ที่ห้องเรียน พอเห็นแม่ก็ดีใจ
บอกแม่ว่า...วันนี้แม่มารับเร็วอีกแล้ว หนูไม่ไปเล่นสนามเด็กเล่นแล้ว
เพราะคุณครูให้หนูเล่นสนามแล้ว ดีมากลูก งั้นเรากลับบ้านกันน๊า 


เปลี่ยนเสื้อผ้า ทำการบ้าน หม่ำขนมเรียบร้อย
ลูกขอแม่เล่นเกมระบายสีในคอม แม่โอเค แต่ให้เล่นแค่ ครึ่งชั่วโมง
ลูกก็ทำตามที่บอก พอหมดเวลา ก็เลิกเล่น ไม่อิดออด แต่อย่างใด
และที่แม่ต้องจำกัดเวลาในการเล่นคอมของลูก
ก็เพื่อสอนให้ลูกรู้จักการมี วินัย เพราะแม่คิดว่า มันสำคัญมาก
อีกอย่าง...ถ้าเลือกระหว่างให้ลูกติดอยู่กับเทคโนโลยีกับหนังสือ
แม่สนับสนุนให้ลูกรักการอ่านหนังสือมากกว่า
ส่วนเทคโนโลยี พวกนี้ เวลาลูกโตขึ้น ลูกก็จะเรียนรู้มันได้เอง
จำไว้นะลูก...นี่ึคือ ความปรารถนาดีของแม่ ^______^


บ่าย 3 โมงกว่า ๆ ไปรษณีย์แวะมาส่งพัสดุให้เรา
จ่าหน้าซองถึงแม่ ส่งมาจาก ป้าเหมียว - พี่ทิชา - น้องแทนคุณ
เป็นชุดเดรสสีดำแดง น่ารักมากมาย พี่อิ่มอุ่นชอบมาก
เพราะทุกวันนี้หลังจากกลับจากโรงเรียน จะต้องเปลี่ยนใส่ชุดเดรสตลอด

นอกจากตัวนี้แล้ว...ป้าเหมียวส่งเสื้อยืดสีแดง สวยสด มาให้
ทีแรกแม่คิดว่าของพี่อิ่มอุ่น แต่มันเป็น size S ซึ่งพี่อิ่มอุ่นลองใส่แล้วเล็กไป
สรุป...ป้าเหมียวบอกว่า เป็นของน้องอบอุ่น




อิ่มอุ่นและแม่โอ๋ ขอขอบคุณป้าเหมียวมาก ๆ นะคะ 
ที่ส่งชุดสวย ๆ มาให้หนู ขอบคุณมากมายจริง ๆ ค่ะ ^______^


เย็น ๆ แม่ชวนพี่อิ่มอุ่นไปปั่นจักรยานนอกบ้าน
ส่วนแม่ปูเสื่อ นั่งอยู่หน้าบ้าน และอ่านหนังสือเล่มนี้ 
Children Developing Skills : คู่มือพัฒนาการเด็ก


เป็นหนังสือที่ดีมากเล่มนึง สำหรับแม่มือใหม่ ที่เลี้ยงลูกลำพัง อย่างแม่
คู่มือนี้ จะบอกพัฒนาการต่าง ๆ ตั้งแต่แรกเกิดจนถึงโตกันเลย
แม่ใช้หนังสือเล่มนี้ เลี้ยงพี่อิ่มอุ่น ไว้คอยตรวจเช็คว่า ลูกแม่ในวัยเท่านี้ ๆ
มีพัฒนาการเป็นไปตามที่หนังสือว่าไว้หรือไม่ แต่ก็ไม่ได้ซีเรียสว่า
ลูกต้องมีพัฒนาการตามนี้เป๊ะ!!!! บางทีลูกก็ทำได้เร็วบ้าง ช้าบ้าง

แม่เริ่มหยิบมันออกมาอ่าน ช่วงการเลี้ยงดูเบบี๋ 
เพราะอีกไม่นาน...น้องอบอุ่น ก็จะออกมาให้แม่ได้เลี้ยงดูแล้ว
ต้องเตรียมตัวกันซักหน่อย ^______^



รักลูกทั้งสองของแม่สุดหัวใจ


แม่โอ๋




วันจันทร์ที่ 22 สิงหาคม พ.ศ. 2554

ผลงานของหนู...ครอบครัวของเรา + Update น้องอบอุ่น 32 weeks


สวัสดีไดอารี




เช้าวันจันทร์ แม่ตื่นนอนตั้งแต่ตี 4 เพราะตั้งใจจะรีดผ้าให้เสร็จ
แต่ด้วยความขี้เกียจ แม่เลยเปลี่ยนใจมานั่งปั่นบันทึกหน้าที่แล้วจนเสร็จแทน
สรุป...แม่รีดเสื่อผ้าของทุกคนได้อย่างละชุด 
และตั้งใจจะรีดให้เสร็จ ก่อนที่จะไปรับลูกกลับบ้าน อิอิ


หลังจากนั้น...แม่ก็เข้าครัว ทอดไข่เจียวหมูสับและไส้กรอก ให้ลูก
เป็นมือเช้าแบบง่าย ๆ พร้อมเพิ่มวิตามิน ด้วย สตอเบอรี่สด 
ลูกหม่ำข้าวเกือบหมดจาน และแอบทำหน้าเปรี้ยว
เมื่อหม่ำสตอเบอรี่เข้าปากไป 555

แม่ดีใจ...ที่ได้กลับมาทำมื้อเช้าให้ลูก หลังจากขี้เกียจมานาน
แม่ตั้งใจว่า...จะตื่นเช้าให้ได้ทุกวัน เพื่อเตรียมมื้อเช้าแบบง่าย ๆ ให้ลูก

แม่แกล้งถามพี่อิ่มอุ่นว่า...รู้มั๊ยลูก ทำไมแม่ถึงทำอาหารให้ลูก
คำตอบที่ได้รับ ไม่ผิดไปจากที่แม่คิดไว้ นั่นก็คือ..."เพราะแม่รักหนู"
ถูกต้องเลยลูก เพราะแม่น่ะ...ใช้ความรัก เลี้ยงดูหนูมา 4 ปีแล้ว
และจะเลี้ยงดูทั้งตัว และ หัวใจหนูแบบนี้ตลอดไป ... แม่สัญญา ^_____^




ขับรถส่งลูกไปโรงเรียน ลูกก็นั่งเล่นในรถไปตลอดทาง
ลูกจะหอบหิ้วของเ้ล่นขึ้นรถเอง จินตนาการว่ากำลังเล่น Notebook
มีการเอาการ์ด มาทำเป็น เม้าส์ ด้วย 555 เด็กหนอเด็ก

ถึงโรงเรียน...แม่ส่งลูกที่หน้าห้อง 
ลูกทำอิดออด บอกว่า อยากอยู่กับแม่
แม่ต้องใช้ไม้เดิม บอกลูกว่า ถ้าอยากเป็นคุณหมอ ต้องไปโรงเรียน
เดี๋ยวแม่กลับบ้าน มีงานรีดผ้ารออยู่เพียบเลย จะรีบทำ และรีบมารับลูก
เท่านั้น...ลูกก็ยอมเข้าห้องเรียน แบบไม่มีเสียน้ำตาเลย
เดี๋ยวนี้ โตแล้ว เข้าใจและรับฟังเหตุผลมากขึ้น เก่งมากลูก ^_____^


กลับถึงบ้าน....แม่เปิด facebook ดูสักพัก 
search หาหนังออนไลน์ดู มาเจอเรื่อง "กวน มึน โฮ" 
เลยดูไป รีดผ้าไป จนหนังจบ ผ้าหมดพอดี เกือบบ่าย 2
หนังก็สนุกดีนะ มีคำหยาบคายบ้างประปราย 
แต่หนังไม่ซึ้งเท่าเรื่อง "สิ่งเล็ก ๆ ที่เรียกว่า...รัก" 

พูดถึงหนังไทย จำได้ว่าตอนพาพี่อิ่มอุ่นไปดูเรื่อง Transformer
ก่อนหนังฉาย ก็จะมีฉายไตเติ้ลของหนังเรื่อง "ก้านคอ...." 
แม่ถึงกับต้องรีบปิดหู ปิดตาลูก เพราะเนื้อเรื่องรุนแรง ส่อไปทางติดเรท
นักแสดงพูดจากันหยาบคาย คงเล่นกันง่ายนะ 
เหมือนเค้าใช้คำพวกนี้ ในชีวิตประจำวันกันอยู่แล้ว 
พวกหนังผีแนวตลกก็ด้วย อย่าง หอแต๋ว.... ด่ากันทั้งเรื่อง เฮ้อ....
ไม่แปลกใจที่ เยาวชนไทย พูดจากันแบบนี้

แม่คิดว่า...นี่เป็นอย่างหนึ่งที่ หนังไทย ควรปรับปรุง ไม่ใช่นำมาเป็นจุดขาย
ไม่ใช่ว่า ถ้าไม่หยาบคาย แล้วจะไม่มีคนดูซะเมื่อไหร่ 
เพราะถ้าหนังคุณดีจริง ไม่ต้องมีคำพูดแบบนี้ คนเค้าก็ไปดูกัน
แอบแรงนะ แม่เนี่ย วันนี้ 555


ได้เวลาไปรับลูก...แม่ยังเดินไปไม่ถึงหน้าห้องเลย
เด็ก ๆ เตรียมเข้าแถวอยู่ในห้อง แม่ก็ได้ยินเสียงสาว ๆ ตะโกนเรียก...
อิ่มอุ่น...แม่มารับแล้ว 555 เพื่อน ๆ อิ่มอุ่น รู้จักแม่ทุกคนเลย

กลับถึงบ้าน...ลูกน่ารัก ลงมาช่วยแม่ปิดประดูหน้าบ้านด้วย
แต่ถ้าเป็นวันที่ฝนตก แม่จะให้ลูกเดินเข้าบ้านเลย
ไม่ต้องช่วย ลูกก็รู้ดีว่า ที่แม่ไม่ให้ช่วย เพราะไม่อยากให้ลูกเปียกฝน


แม่กำลังจะปิดรถ และเดินเข้าบ้าน
ลูกวิ่งกลับมา และบอกว่า ขอหนูนั่งที่แม่หน่อย แล้วหยิบ Belt มาคาด
แต่คาดเองไม่ไหว ให้แม่ช่วยคาดให้ แล้วทำท่าขับรถ อิอิ
แม่เห็นลูกแล้วขำ รีบหยิบมือถือมาถ่ายรูปลูกไว้
และบอกว่า .... อีก 15 ปี ค่อยมานั่งฝั่งนี้นะ 
แล้วเราสองคนจะได้ขับไปเที่ยวเซ็นทรัลกัน 555


หลังจากทำการบ้านเสร็จ...
ลูกขอกระดาษแม่ ไปนั่ง ขีด ๆ เขียน ๆ วาดรูป เหมือนเคย
แม่เห็นลูกกำลังวาดรูปพ่อ แล้วก็เขียนชื่อพ่อด้วย
สรุป...ลูกวาดรูป เรา 4 คน พร้อมชื่อ ลงในกระดาษ 2 แผ่น
น่ารักมากมาย รูปแม่ แม่ตาโตอยู่คนเดียว และชื่อแม่ ก็มีหัวใจล้อมรอบอีกแล้ว
แม่ถามหนูว่า ทำไม ชื่อแม่ต้องมีหัวใจด้วย
คำตอบที่ได้ก็คือ เพราะแม่รักหนู ฟังแล้ว...ปลื้มใจจัง


ผลงานของหนู ... ครอบครัวของเรา



ลูกวาดตัวลูกเอง...ใส่กระโปรงสีชมพู ลายมินนี่ที่ลูกชอบมาก ถักผมเปียด้วย
ส่วนน้องอบอุ่น ลูกขอให้แม่ สะกดชื่อให้ เพราะลูกยังจำไม่ได้
ลูกจำได้แต่ชื่อพ่อ แม่ และชื่อของลูกเอง ^______^


โฉมหน้า...เจ้าของผลงานค่ะ โพสท์ท่าแอ๊บแบ๊ว ด้วย 555


ระหว่างรอพ่อกลับบ้าน ... แม่เปิดเจอ "เกมระบายสี" 
แม่เลยเรียกลูกมาดู และสอนให้ลูกเล่น
ปกติ พี่อิ่มอุ่น ไม่ค่อยได้อยู่หน้าคอม ทำให้ใช้เม้าส์ยังไม่เก่ง
แม่ให้ลูกเล่นแค่ครึ่งชั่วโมง เพราะไม่อยากให้ใช้สายตาเพ่งมากจนเกินไป
ลูกก็รับคำ ดีงาม นั่งเล่น ระบายสี อย่างสนุกสนาน
และออกปากกับแม่ว่า...พรุ่งนี้ หนูขอเล่นอีกนะคะ หลังจากทำการบ้านเสร็จ
แม่ตอบ โอเค แต่แค่ครึ่งชั่วโมงน๊า  ^_____^


ผลงานระบายสี ของหนู ^____^



มาพูดถึงอาการของคนท้องอย่างแม่บ้าง

ช่วงนี้แม่มีอาการท้องแข็ง หรือ มดลูกบีบตัว ลดลง หลังจากได้ยาจากคุณหมอมา
แต่อาการปวดปัสสาวะบ่อย เป็นมากขึ้น โดยเฉพาะกลางคืน แม่ต้องตื่นมา
เพื่อเข้าห้องน้ำ ประมาณ 4 รอบ โชคดีที่ในห้องนอนเรามีห้องน้ำในตัว
ไม่งั้น แม่คงต้องเดินเข้าเดินออกห้อง ทั้งคืน

ยิ่งไปกว่าันั้น...ไม่ว่าจะนอนตะแคงซ้าย ตะแคงขวา หรือนอนหงาย
ก็ไม่มีความสุขในการนอนเลย เพราะเริ่มมีอาการปวดหลังมาเพิ่ม
คงเป็นเพราะน้ำหนักตัวที่มากขึ้น และจุดศูนย์ถ่วงของร่างกายเปลี่ยนไป
จะลุก จะยืน จะเดิน แสนลำบาก อุ้ยอ้ายเหลือเกิน

ส่วนอาการปวดชาตามข้อมือ ข้อนิ้ว ก็เป็นมากขึ้น
เมื่อคืน พ่อแบงค์น่ารัก นั่งนวดมือและนิ้วให้
พี่อิ่มอุ่นเห็นพ่อทำ...ก็เข้ามานวดแม่ คนละมือกับพ่อ
แม่รู้สึกดีมาก ๆ ที่มีคนที่แม่รัก ช่วยนวดให้แม่หายเจ็บ
และไม่ลืมที่จะบอกขอบคุณพ่อแบงค์ และขอบใจลูกสาวคนดี
ที่รักและเป็นห่วงแม่พุงโตคนนี้ ^______^


น้องอบอุ่น : อายุครรภ์ 32 สัปดาห์ 
ดิ้นเก่งมาก ๆ ทั้งก่อนและหลังกินอาหาร ทั้งดิ้น ทั้งทำเวฟ อยู่ในท้องแม่
แต่การที่น้องอบอุ่นดิ้นดีแบบนี้ ทำให้แม่สบายใจ ดีกว่าไม่ดิ้น หรือดิ้นน้อย
แม่เองก็นั่งนับวันรอคอยลูกอยู่นะ เพราะรู้สึกว่า ใกล้เข้ามาทุกขณะ
อยากเห็นหน้า...ลูกชาย ของแม่คนนี้จัง

เดี๋ยววันที่ 7 ก.ย. คุณหมอจะ Ultrasound ดูว่าน้องอบอุ่น แข็งแรงดีมั๊ย
แม่จะเอากล้องไปถ่ายวีดีโอ กลับมาให้พ่อกับพี่อิ่มอุ่นดูอีกน๊า




รักลูกทั้งสองของแม่สุดหัวใจ




แม่โอ๋